De geschiedenis van de bruidstaart
Deze kent verschillende versies. Zo zouden de Romeinen tijdens de huwelijksplechtigheid een soort koek eten waarvan het bruidspaar de eerste hap nam. Vervolgens werd de koek in stukken gebroken om de goden gunstig te stemmen zodat het stel veel kinderen zou krijgen.
In Engeland brachten in de middeleeuwen de gasten elk een kleine koek of taart mee die gestapeld werd op een tafel. Zo kreeg je al een idee van een bruidstaart. Als de bruid en bruidegom elkaar over de stapel heen konden kussen, zou dat veel geluk brengen.
En in Frankrijk kent men weer een ander verhaal. Daar zou een kok gebak hebben gestapeld en met glazuur bedekt hebben tegen het omvallen. Deze piramidevorm zien we nog steeds terug in de huidige bruidstaart. De grootste taart onder en de kleinste boven.

De bovenste kleine taart waar het bruidspaartje op staat, wordt vaak niet gegeten. Deze neemt het bruidspaar mee naar huis en bewaard het in de vriezer. Zo kunt u bijvoorbeeld bij het papieren huwelijk (wanneer u één jaar getrouwd bent) nog even herinneringen ophalen aan die fantastische dag het jaar daarvoor. Sommigen bewaren de bruidstaart tot bij de geboorte van hun eerste kindje, zo wordt het ene bijzondere moment verbonden met een ander bijzonder moment.